Recently I found out that the fourth computer in the world to be built was designed and built in Australia. In 1949 a young scientist at CISRO proposed and got funding for a project to build a computer. The project was successful and the computer was built. It took about a year and soon after it was complete it was donated to Melbourne University where it was used to execute programs and calculations for about a decade. The computer is now at the Museum of Melbourne where it can be seen in its reassembled state. As I walked through the room hosting the computer I could not help but think back to Reiknistofnun and the old geeks I used to work with over there. They would have fitted perfectly in these settings as young men, with hair. There are even pictures at Reiknistofnun where it looks like they are in that very room. In fact, I think that might be Maríus’s chair in the picture!

This weekend we went to see the exhibition ‘A day in Pompei’ at the Melbourne Museum. Suzy was very impressed with the whole exhibition and I enjoyed parts of it. The casts of the people who died are surely the most powerful part of the exhibition, they really take you back to the very moment when the blast hit the city and people were engulfed by the ash. It is very moving to see the people in the very position they were in when it all happened. The other parts of the exhibit showed items from the city of Pompei recovered by archaeologists. It struck me how their implements are much like ours. I should have found that amazing but I just found it boring; 2000 year old household items that look just like what you see at any old market today. Suzy was a bit more sensible though and enjoyed how the exhibition brought live in the city right before your very eyes. The exhibition also depicted the story and timeline of the actual event but there were such a huge crowd that we could not really be bothered discovering more than we already knew about the event. The 3D animation was probably pretty good though.

It keeps taking us by surprise how quickly the seasons can change here in Melbourne. Two days ago I took a look at the tree outside our window to see if there were any signs of new leafs but there were none. Spring officially starts on September the 1st and admittedly we have had some nice warm days since then, but nothing like yesterday. The temp rose to 29 degrees and when I looked back at the trees this morning there were new leafs already forming. It only took one warm spring day to trigger the trees into action. The weather is still not consistently warm but each day the temperature is slowly rising towards summertime.

Tonight I sat down and charted the sailing routes from Melbourne to Reykjavík. An unusual thing to do on a Sunday night I know but I have been wondering about this for a long time now: when (yes when, not if) I set sail from Australia to Iceland, what route should I take? Well, first I have to see what options I have so I sat down and charted the options. There are six possibilities:

• North-west passage
• North-east passage
• Panama canal
• Cape Horn
• Cape of good hope
• Suez canal

On the map above you can see how these different routes would be sailed from Melbourne. As roaring forties blow from west to east past the south coast of Australia the most sensible option is to go east then north and later turn west in the case of Suez and Cape of good hope. Applications for prospective crew positions are now open. ETA for departure: 06am on the 2nd of May 2018.

+ Map of routes

Forecast for Monday
Fine. A mainly sunny day. Moderate to locally fresh northerly wind and afternoon
seabreezes.

City: Min 20 Max 37 !!!!!

Ég hef tekið eftir því að það eru íslenskir gestir að koma á síðuna frá Google eftir að hafa slegið inn “að búa í Melbourne” og fundið gamla færslu sem ég skrifaði um Íslendinga í Melbourne. Það er því við hæfi að ég taki saman ærlega færslu á íslensku um það hvernig það er að búa í þessari borg. Við fluttum hingað því konan mín er Áströlsk og vildi komast heim aftur. Ég valdi þessa borg vegna þess að Melbourne er eini staðurinn sem ég hef komið til í Ástralíu sem hefur Evrópskan blæ.

Ástralinn
Fyrst ber að geta þess að Ástralinn er svoltítið öðruvísi en Íslendingurinn. Svo maður leyfi sér að alhæfa svolítið þá má segja að Ástralinn sé opinn, einlægur og kunni að lifa lífinu, en á sama tíma harður, grunnur og stéttskiptur. Ástralir elska allar tegundir íþrótta, mannamót utandyra (td. ‘barbie on the beach’), bjór og léttvín, ódýrt drasl og umfram allt landið sitt. Þeir eru latir að tala ensku og slanguryrði eru mjög algeng en eru þó ekki óskýrir í máli. Ef þetta hljómar eins og fólk sem þú myndir vilja umgangast þá lestu áfram.

Ástralía
‘Lítilla sanda, lítilla sæva, lítil eru geð guma’ (1). Landið mótar manninn og Ástralía hefur sjáanlega mótað menningu og hugarfar Ástrala. Landið er að sumu leiti svipað Íslandi. Fólksfjöldi á hvern ferkílómeter er sá sami, hæsta fjallið er svipað hátt og stærstu byggðirnar eru nálægt sjó. Það sem hinsvegar skilur að er að Ástralía er heitt land og mjög gamalt, það er lítið vatn hérna og vegalengdirnar á milli staða eru stjarnfræðilegar fyrir venjulegan Íslending. Ekki vanmeta vegalendirnar ef þú ert að plana ferð hingað. Ástralir eru ‘reddarar’ eins og íslendingar, hafa ‘ég get gert þetta’ hugarfar og geta verið helvíti harðir þegar á reynir án þess að þykja það neitt tiltökumál. Þeir eru einnig upp til hópa hjálpsamir. Á móti kemur þó að í Ástralíu er óvenju hátt hlutfall af fávitum (þó ekki eins hátt og í ameríku) og ber há glæpatíðni því augljóst vitni. Ein ástæða þess að ég valdi að búa í Melbourne er að hér er fávitahlutfallið að mínu mati lægra en í flestum öðrum hlutum landsins. Að minnstakosti í mínu úthverfi sem er Elwood.

Melbourne
Á gullaldarárunum var Melbourne líkt við París og skal mig ekki undra. Hér er mikið af fallegum byggingum frá því um og eftir aldarmótin 1900. Allt umhverfis Melbourne var að finna gull þegar byggð var að myndast hér og því byggðist borgin upp sem gullgrafarabær (2). Reyndar átti Melbourne aldrei að verða stórborg heldur var öðrum úthverfum upphaflega ætlað það hlutverk, s.s. Williamstown og Maryborough. Melbourne er rólegri en Sydney og mun menningalegri. Hér er mikið af söfnum og menningarviðburðum, mun meira en annarstaðar í Ástralíu. Flestir stærstu íþróttaviðburðir landsins fara fram hérna og eru margir þeirra heimsfrægir (3). Þeirra á meðal eru Australian Open tennismótið og Formúla 1 kappaksturinn. Aðrir stórir íþrótta viðburðir sem minni athygli fá á Íslandi eru Melbourne Cup veðreiðarnar, Australian Football League (aussie rules) fótboltamótið og Melbourne Boxing Day Test krikketmótið.

Strendurnar hér þykja ekki spennandi á Ástralaskan mælikvarða. Reyndar má segja að Melbourne hafi orð á sér fyrir óáhugaverðar strendur. Þetta er þó ofsögum sagt og fyrir meðal Íslending þá eru strendurnar hérna mjög fallegar. Ástæður þessa orðróms eru tvær. Annarsvegar þá voru strendurnar hér óhreinar í gamladaga og þeim lítt haldið við. Þetta hefur hinsvegar breyst og nú er mikið líf á ströndunum á heitum dögum. Seinni ástæðan er sú að Ástralir vilja hafa svoltinn kraft í sjónum þar sem þeir baða sig þannig að hægt sé að sörfa og leika sér í öldunum. Vegna legu Melbourne inni í Port Phillip Bay á eru öldurnar nánast alltaf litlar og sjórinn frekar flatur. Þetta þykir þeim miður en persónulega þykir mér það þægilegt.

Melbourne er eins og Reykjavík að því leiti að það vilja allir búa í einbýlishúsum. Borgin er því mjög þanin út um allar trissur og langt að fara frá einum enda til annars. Miðborgin var mjög óspennandi staður fyrir um 15 árum síðan en það hefur breyst. Borgarráðið fékk Danskan skipulagshönnuð (4) til að gera drög að nýju skipulagi miðborgarinnar og hefur því verið hrint í framkvæmd. Í dag er miðborgin mjög lifandi staður með miklu mannlífi. Fólksþróunin er því í átt að miðborginni og innri úthverfunum þessa dagana og allar líkur til að sú þróun haldi áfram. Þetta hefur hinsvegar í för með sér að því nær bænum sem þú býrð því dýrara er húsnæðið. Ég mæli því með að þú skoðir að búa smátt og miðsvæðis frekar en rúmt og úti í rassgati.

Veðurfarið í Melbourne er eitthvað sem Ástralir gera almennt grín að. Þeir segja að í Melbourne þá geturðu fengið fjórar árstíðar á einum degi. Veðrið hér er mjög óstöðugt miðað við flesta aðra staði í Ástralíu og persónulega þykir mér það kostur, það minnir mig á Ísland. Hitinn á sumrin rokkar á milli 20 og 40 gráða en á veturna frá kanski 8-15. Ef gott veðurfar skiptir þig miklu máli þá mæla flestir með Perth. Þar er veðrið stöðugt, lítið sem kemur á óvart og alltaf heitt. Margir flytja einnig til Queensland fylkisins til að komast í gott veðurfar. Brisbane og the Gold Cost í suður QLD eru álitlegir kostir með tilliti til veðurfars en norðar verða sumrin mjög heit. Sydney hefur líka betra veðurfar en Melbourne. Persónulega þá leiðist mér stöðug sól og lognmolla en það eru ekki allir sem deila þeirri skoðun.

Á heildina litið þá er ég ánægður með Melbourne.

(1) Hávamál
(2) Golden Mile heritage trail
(3) Melbourne sport events
(4) Urban Realm Enhancement, Gehl Architects

Summer is well on its way this year. The temperature today is forecast to hit 31°C which means about 35°C here by the beach side. On such days there is really just one thing to do; go to the beach. Today though we will be visiting a friend of Suzanne´s who is having a BBQ for friends at his home in Ferntree Gully, and yes that is just as far out of town as it sounds. We´ll be spending more than an hour on the train and then cycle the rest. Ah, the lengths you go to for a good barbie here in Australia! Like my friend at the PHP club said about why Australians love sports so much, even the ones you aren’t really into; “… any excuse to crack a beer”. Having said that, its time for me to head off to the Croquet lawns.